Gri benim rengim,
Biraz kara biraz ak işte.
Kim mavi, kim yeşil?
Ben bilemedim.
Beyaz bulutlara imrenirdim.
Ama gri bulutlardan nasiplendim.
Kara yüzlülerden çekinirdim,
Ama ak gülümseyenlere yenildim.
Griyim dedim,
Hepsinden zılgıt yedim.
Beyaz bir çakıl taşını,
Koydum sapanımın meşinine,
Kime fırlattıysam o taşı,
Döndü geldi
yardı benim başı.
Dünya
ah dünya
Bildim ama
yenemedim seni
Gitmek isterdim senden
alamadım henüz izni
Dünya
ah dünya
Ben unutsam da
Şeytan unutturmuyor seni.
Kırlardan mı geliyor bu duman kokusu?
Beyaz güvercin mi felaket habercisi?
Melekler mi oldu kötülüğün temsilcisi?
Dengelerin kaybolduğu an mı bu an?
Yalnızlık istenen mi,
yoksa sınırları zorlayan mı?
Yok mu kayan bu yıldızı tutacak olan?
Gidiyorum hareket etmeden hareketsizliğe.
Geldiğim yere dönüyorum,
Bitti artık yalnızlık;
vuslata eriyorum.